We are Friends╰☆╮

► บ้านใหม่ We are...คือเรารักกัน จ้า ◄

Posted by SeaHeart ♥
  21 comments
  0 trackback

┠ Seaheart's fiction index ┨

◆ INDEX ◆ ● We are...คือเรารักกัน ● ✚ ตอนที่ 1 ไอ้เชี่ย VS ไอ้เตี้ย✚ ตอนที่ 2 เอาคืน✚ ตอนที่ 3 ข้อแลกเปลี่ยน✚ ตอนที่ 4 รอ✚ ตอนที่ 5 ยิ้ม^_^✚ ตอนที่ 6 สบตา✚ ตอนที่ 7 คนที่ใช่✚ ตอนที่ 8 ลอยกระทง✚ ตอนที่ 9 ที่ปรึกษา✚ ตอนที่ 10 กาแฟและการตัด(สิน)ใจ✚ ตอนที่ 11 Specail From Phum✚ ตอนที่ 12 ชอบก็จีบ :p✚ ตอนที่ 13 คนนี้ >////_...


Posted by SeaHeart ♥
  6 comments
  0 trackback

ตอนที่ 26 อย่างน้อย

ตอนที่ 26 อย่างน้อยวันนี้มีการประชุมใหญ่ของเหล่ากามเทพครับ วาระการประชุมได้แก่ จับไอ้เต้ยใส่พานทองถวายไอ้คิว ฮ่าๆที่ประชุมก็บ้านผมนี่แหละครับ คงมีใครหลายคนอยากรู้เรื่องที่ไอ้เต้ยต้องหลบหน้าไอ้คิว แล้วก็เรื่องที่ไอ้คิวไปส่งไอ้เต้ยใช่มั้ยครับ งั้นก็ขยับมาใกล้ๆผมจะเล่าสู่กันฟัง แต่เล่าเรื่องของผมก่อนดีกว่าเนอะ ก็วันนั้นที่ไอ้คลื่นมันมาบ้านผม มันกับภูมิก็ไม่เจอกันหรอกครับ เพราะพ่อไอ้คลื่นโทรมาบอกว่าที...


Posted by SeaHeart ♥
  1 comments
  0 trackback

ตอนที่ 25 อีกคน

ตอนที่ 25 อีกคนช่วงนี้เหมือนพวกผมแต่ละคนถูกตัดออกจากโลกภายนอก ตะบี้ตะบันอ่านหนังสือลูกเดียว เหลืออีกสองวิชาผมก็จะสอบเสร็จแล้วครับ แต่มีบางคณะที่สอบเสร็จก่อนแล้ว แล้วก็บางคณะที่จะสอบเสร็จหลังพวกผม อาทิเช่น วิศวะ กับพวกคุณหมอทั้งหลาย เลยไม่มีใครติดต่อใคร ส่วนไอ้ภูมิ ผมคุยกับมันวันละสิบนาทีได้มั้ง นอกนั้นก็ส่งข้อความเอา แล้วใครที่คิดว่าคนหล่อๆอย่างมันจะกวนตีนไม่เป็น หึ ไอ้ภูมินี่แหละครับตัวพ่อ “อ่านห...


Posted by SeaHeart ♥
  0 comments
  0 trackback

ตอนที่ 24 คำถาม

ตอนที่ 24 คำถามผมไม่รู้มาก่อนเลยว่าภายใต้ใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใสที่วันๆเอาแต่หัวเราะกวนตีน จะซ่อนเรื่องราวและความรู้สึกมากมาย ซ่อนความเจ็บปวดอยู่กับความรักที่ไม่เห็นทางสมหวัง ผมฟังเรื่องราวของไอ้เต้ยด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย มันทั้งเศร้า ซึ้ง น่าประทับใจ อาจจะเจ็บปวดกับการรอคอยที่ไร้จุดหมาย แต่มันก็เต็มไปด้วยความรู้สึกดีๆ เวลาที่ไอ้เต้ยเล่ามันคงไม่รู้ตัวว่ามันกำลังยิ้ม รอยยิ้มที่เหมือนมีความสุขที่สุ...


Posted by SeaHeart ♥
  0 comments
  0 trackback

ตอนที่ 23 ความหลังของเรา

ตอนที่ 23 ความหลังของเราพวกผมย้ายฐานทัพมาจากที่ร้านมาห้องรับแขกในบ้าน เพราะจะให้ไปคุยเรื่องแบบนี้กลางร้านมันก็ยังไงๆอยู่ ไอ้เต้ยก็ยังเงียบอยู่ท่ามกลางวงล้อมของพวกผม ทุกคนนั่งบนโซฟา ยกเว้นไอ้ปันที่ไปนั่งกับพื้น แหงนหน้ามองไอ้เต้ย คือ มึงเป็นอะไรมากมั้ยปัน อะไรมันจะอยากรู้ขนาดนั้นวะ“ปัน มึงเอาป๊อบคอร์นกับเป๊บซี่มั้ย” ไอ้ฟ่างประชดครับ แต่ไอ้ปันพยักหน้า“ไม่เล่าก็ได้นะเต้ย พวกกูรู้แค่นี้ก็ได้” ไอ้แทนโอ...